De Morgensterkerk in Den Haag op een zondagmiddag: ‘feest op aarde, feest in de hemel’. Het is Gods bedoeling dat eens alle volken in vrede en blijdschap in Hem samenleven. Hij schept er vreugde in als Hij daar vandaag al iets van in onze kerken kan zien.

Een veelkleurig schouwspel voor in de kerk. Een blanke voorganger samen met een donkere evangelisatiewerker. En op de eerste rij: zeven mensen, allemaal voor een bijzonder moment in hun leven. Twee jonge ouders die hun kleine kindje ten doop zullen houden. Een vader die opnieuw door God gegrepen is. Hij was een verloren zoon, maar legt nu belijdenis af van zijn geloof en laat zijn dochtertje dopen. En, niet in de laatste plaats, twee mensen uit een ander land van herkomst. Beiden nog onzeker over hun verblijf in Nederland, maar zeker dat Christus het centrum van hun leven is geworden. Daarvan willen ze vanmiddag in het openbaar getuigen.

‘Ik vergeef je, ik houd van je’. Lucas 15: Jezus ontvangt opgegeven mensen. God de Vader omhelst eerst. En dan is er ruimte voor bekering en schuldbelijdenis, verzoening tussen God en mensen. Dat is de boodschap van die middag. Ook voor de Irakese vrouw die vooraan zit. God heeft haar aangeraakt. Haar vrienden en kennissen merkten dat zij totaal veranderde toen ze de Bijbel was gaan lezen en niets meer van de koran wilde weten. Was zij eerst angstig en depressief, nu heeft zij rust in haar leven, en vrede in haar hart gevonden. En dan die man, een landgenoot van haar, die naast haar zit. Br. Sylvador las en besprak met hem - soms hele nachten door - het evangelie van Johannes. De boodschap uit dat bijbelboek was voor hem als ‘een douche na hard werken’, zoals hij  later vertelde.

Aan het eind van de dienst moet Sylvador nog even met de gemeente ‘praten’. Al doet hij zijn werk meestal in het Arabisch, nu is het klare taal in het Nederlands. ‘Deze mensen zijn nu door Gods genade ingelijfd in onze kerkgemeenschap. Dat maakt dat wij er allen voor verantwoordelijk zijn om verder samen een weg te vinden. Eén Geest, één lichaam.’ Zo’n cadeau aan de gemeente verplicht! Een dringende oproep aan de gemeente om voorbede te doen voor de jonggelovigen, en hen van nu af aan te helpen te groeien in geloof en te leven van genade.

En daarna, zoals altijd na zo’n blije dienst, een maaltijd, om de gemeenschap met elkaar te vieren. Geen Hollandse broodmaaltijd, maar een uitgebreid buffet met exotische gerechten uit vele landen, van allen voor allen.

Tekst: Henriëtte Bandringa.   Foto: Jaap Huisman

Foto: Ds. Arnout Francke en br. Sylvador Abdelrahman.